Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2008

Τομεας Ιστοριας - Βαλκανια στα πρωτα χρονια του 20ου αιωνα

Υπαρχουν πολλα που γινονται αυτες τις μερες σχετικα με την ονομασια της ΠΓΔΜ.
Περσυ το BBC εδειξε μια σειρα ντοκυμαντερ που βασιζοταν σε φωτογραφιες που παρθηκαν στις αρχες του αιωνα στα Βαλκανια.
Οι φωτογραφηση ειχε οργανωθει απο τον Αλμπερτ Καν ενα πλουσιο Γαλλο τραπεζιτη που δημιουργησε το "αρχειο του πλανητη". Το αρχειο περιλαμβανει 72000 φωτογραφιες απο ολο τον κοσμο. Εστειλε φωτογραφους σε ολο τον κοσμο και ειναι οι πρωτες εγχρωμες φωτογραφιες.

Τα παρακατω 3 βιντεο αναφερονται στα Βαλκανια και ειδικα στη Μακεδονια. Ειναι στα Αγγλικα και ειναι απο την εκπομπη
The Edwardians in Colour: Europe on the brink

Το ονομα του χρηστη του youtube μοιαζει σερβικο

Πρωτο μερος
http://www.youtube.com/watch?v=nWeU5OexIls&feature=related
Δευτερο μερος
http://www.youtube.com/watch?v=3-J5XptDYGY&feature=related
Τριτο Μερος
http://www.youtube.com/watch?v=h6au2__F1Hs

2 comments:

Νίκος Βασιλειάδης είπε...

Ιστορικός, ως γνωστόν, δεν είμαι. Ιστορία των νεότερων χρόνων, τουλάχιστον η γενιά μας, ποτέ δεν διδάχτηκε. Εξαντλούσαμε τη σχολική χρονιά μαθαίνοντας τα ηρωικά κατορθώματα των προγόνων μας για την απελευθέρωση του Μωριά και της Στερεάς. Δεν μαθαίναμε ούτε καν για τη φλόγα της Επανάστασης στη Θεσσαλία, στη Χαλκιδική στην Κεντρική Μακεδονία. Από κει και πέρα, περιληπτικά αναφέρομασταν, υπό την πίεση του χρόνου, στις έριδες, στην εγκαθίδρυση βασιλιά-τοποτηρητή, στον ξεσηκωμό για Δημοκρατία, στην παλινόρθωση της Βασιλείας. Από κει και κάτω τζιζ! - άντε και μια αναφορά όπως-όπως στον Μακεδονικό Αγώνα και στον Παύλο Μελά.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν αναφερόμαστε στη Μακεδονία, ουσιαστικά αναφερόμαστε σε "νέα εδάφη", όπου ο καθορισμός των συνόρων δεν έχει συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής.
Και οι Μακεδόνες; Ποιοί θεωρούμαστε Μακεδόνες; Οι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή όσοι γεννηθήκαμε μέσα στα σημερινά όρια της Μακεδονίας; Οι παπούδες μου ήταν Θρακιώτες και Βλάχοι. Άλλων είναι Πόντιοι ή Μικρασιάτες ή Κρητικοί ή Καππαδόκες ή Αρβανίτες ή δεν ξέρω κι εγώ τι. Η Μακεδονία, νομίζω, κατοικούνταν από διάφορες φυλές με πολυπληθέστερη και επικρατούσα αυτή των ελληνοφώνων Ορθοδόξων Χριστιανών, η δε πρωτεύουσά της, η Θεσσαλονίκη, υπήρξε ένα χωνευτήρι των λαών με ακμάζουσα εβραϊκή κοινότητα, ελληνορθόδοξη, τουρκική. Ακολούθησαν χρόνια φυλετικών μετακινήσεων ως συνέπεια είτε διεθνών συμφωνιών είτε δια της βίας των Γερμανών κατακτητών. Οι Έλληνες ποτέ δεν κατηγορηθήκαμε για εθνοκάθαρση. Το ελληνικό κράτος αφομοίωνε όλα τα φύλα που τύχαινε να βρίσκονται εντός των συνόρων του (με εξαίρεση τους γύφτους που, στην πλειοψηφία τους, παραμένουν στο περιθώριο της ελληνικής κοινωνίας). Ποτέ δεν προχωρήσαμε σε πογκρόμ, όπως έκαναν οι Τούρκοι με τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου ή ο Στάλιν με τους ελληνόφωνους χριστιανούς Πόντιους ή ο φίλος μας ο Τίτο.
Οι πολιτικοί μας προσπαθούν πατώντας στο συναίσθημα του λαού να εξάψουν το εθνικό φρόνημα για να καλύψουν τα δικά τους τραγικά λάθη και τη δική τους ανεπάρκεια και έλλειψη διορατικότητας.
Λάθος 1ο : Το 1945 στον ΟΗΕ καθιερώθηκε η ονομασία "Μακεδονία" για το νότιο τμήμα της Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαυίας. Η Ελλάδα, αν και παρούσα, δεν αντέδρασε. Όπως δεν αντέδρασε και όλα τα επόμενα χρόνια.
Τι πιο φυσικό, όταν διασπάστηκε η Γιουγκοσλαυία, το νέο κράτος που δημιουργήθηκε να διατηρήσει το όνομα που είχε ήδη μισό αιώνα. (Έκαναν βέβαια κι αυτοί σοβαρά λάθη, όπως η καθιέρωση σημαίας με τον Ήλιο της Βεργίνας εκφράζοντας έναν αλυτρωτισμό - πάντως, την τροποποίησαν).
Μπροστά στην αντίδραση της Ελλάδας, που είχε την τύχη να είναι μακράν το πιο οργανωμένο και οικονομικά εύρωστο κράτος της περιοχής, δέχθηκαν να συνομιλήσουν για εξεύρεση κοινά αποδεκτής ονομασίας. (Στην πραγματικότητα, δεν ξέρω αν υπάρχει copyright στις ονομασίες ή αν οι λαοί έχουν δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται).
Λάθος 2ο : Στις συνομιλίες κατατίθεται το όνομα Σλαυομακεδονία. Οι Έλληνες απαιτούν να μην υπάρχει ο όρος Μακεδονία και ξεσηκώνουν τον λαό σε διαδηλώσεις και μάλιστα με το τραγικά λανθασμένο σύνθημα "Η Μακεδονία είναι Ελληνική", που στα αυτιά των ξένων ηχεί ως προτροπή για την κατάληψη του νέου κράτους. Χάνεται έτσι η ευκαιρία για την καθιέρωση ενός ονόματος που θα διαχώριζε τη σλαυική από την ελληνική Μακεδονία. Ένα όνομα που ενδεχομένως θα δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα στο εσωτερικό του κράτους των Σκοπίων (να μην ξεχνάμε την αλβανόφωνη δυτική επαρχία του κράτους τους). Αντ' αυτών "επιτυγχάνεται" ενδιάμεση συμφωνία για τη χρήση του όρου F.Y.R.O.M. για τις διεθνείς σχέσεις. (Καλά, ρε, αυτό το "Μ" τι είναι; Δεν είναι ονομασία που περιέχει τον όρο "Μακεδονία";)
Λάθος 3ο : Οι συνομιλίες τραβούν σε μάκρος και ο χρόνος λειτουργεί υπέρ των σκοπιανών, αφού κατά διαστήματα εμφανίζονται κράτη που αναγνωρίζουν το κράτος των Σκοπίων με το συνταγματικό του όνομα, δηλαδή, απλά και ξεκάθαρα ως "Μακεδονία" (σκέτο) και όλο και πιο συχνά χρησιμοποιείται διεθνώς η παραπάνω ονομασία.
Λάθος 4ο : Αντί το ελληνικό κράτος να επιδιώξει την οικονομική εξάρτηση και υποταγή του νέου κράτους, αναλίσκεται σε εθνικιστικές κορώνες που προσφέρουν έδαφος σε άλλα κράτη να αναπτύξουν οικονομικές σχέσεις με τους γείτονές μας. Κομπάζουμε ότι είμαστε τρίτη ή τέταρτη ή πέμπτη χώρα σε επενδύσεις στο κράτος των Σκοπίων και δεν αναφέρουμε ότι θα έπρεπε να είμαστε η πρώτη.
Εν κατακλείδη, το γειτονικό κράτος των Σκοπίων, όπως και να λέγεται, είναι ένας χρήσιμος φίλος. Κάποιος, τότε, είχε πει μια μεγάλη κουβέντα (Δεν θυμάμαι ποιός, νομίζω ο Στέφανος Μάνος - αρχιφιλελεύθερος και αρχιερέας της ελεύθερης αγοράς): "Το κράτος αυτό λειτουργεί σαν αμορτισέρ. Απορροφά τους κραδασμούς των Βαλκανίων πριν φθάσουν στην Ελλάδα. Αν δεν υπήρχε αυτό το κράτος, θα έπρεπε να το είχαμε εφεύρει".
Αυτά και συγγνώμη για το μακροσκελές της παρέμβασης.

Υ.Γ. Το όνομα μάλλον παραπέμπει σε σκοπανό, αφού δεν υπάρχει το "v" πριν από την κατάληξη "ski".

Κωστας Λουπας είπε...

Καλο αυτο για το ονομα να μην εχει την λεξη Μακεδονια. Δεν το ειχα σκεφτει ποτε οτι το ΠΓΔΜ το περιεχει ηδη.
Στο σχολειο (και μαλιστα στα χρονια της χουντας) αναφερομασταν σε Γιουγκοσλαβικη Μακεδονια και σε Μακεδονια του Πιριν.
Διαβασα ενα βιβλιο για την Θεσσαλονικη που λεγεται Salonica, City of Ghosts: Christians, Muslims and Jews. Σιγουρα γεμιζει ενα κενο στη ιστορια της περιοχης. Ειναι γραμμενο απο τον Mark Mazower που εχει γραψει βιβλια για την Ελλαδα.