Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Συμπτωσεις

Συνατησα καθ'οδον προς την δουλεια, εναι γειτονα που ειναι Τουρκος και δημοσιγραφος. Καλυπτει τουρκικα θεματα απο μια διεθνη γωνια και αναμεσα απο τα αλλα συζητησαμε την υποθεση Sledgehammer που οδηγησε στη φυλακη πολλους Τουρκους αξιωματικους. Ο Τουρκικος στρατος βλεπει τον εαυτο του σαν θεματοφυλακα της κεμαλικης κληρονομιας και απο το 1960 εχει κανει 3 πραξικοπηματα και εχει συνεχη αναμιξη στην πολιτικη ζωη της χωρας.
Αυτες ομως οι καταδικες βασιζονται σε σαθρα στοιχεια και πολλοι πιστευουν οτι ειναι μερος της τακτικης του Ερντογαν να εξαφανισει ολους τους αντιπαλους στον δρομο του σε μια ενισχυμενη προεδρια. Ειναι γεγονος οτι οι δημοσιογραφοι στις φυλακες ειναι ολοι αντιθετοι με την πολιτικη του Ερντογαν.
Στη συζητηση λοιπον λεγαμε, οτι στην σημερινη εποχη ειναι πιο δυσκολο να κανεις πραξικοπημα μια και ειναι αδυνατο να ελεγξεις τα ΜΜΕ οπως εγινε στη Ελλαδα το 1967. Το ιντερνετ δινει στον καθενα την δυνατοτητα να μεταδωσει ειδησεις.
Με εκπληξη λοιπον διαβαζω οτι υπηρχε περιπτωση πραξικοπηματος στην Ελλαδα και κανενας δεν το πηρε χαμπαρι, περα απο την κυβερνηση. Ο κομμουνιστικος κινδυνος αντικατασαθηκε απο τον μεταναστευτικο κινδυνο και φυσικα η χωρα χρειαζεται αυτεπαγγελτους σωτηρες που ξερουν τι πρεπει να γινει. Το τι ακριβως (δεν) εγινε, ισως αποκαλυφθει τις επομενες μερες. Προσωπικα το βρισκω απιθανο, αλλα σε μια χωρα που η αστυνομια συμβουλευει εναν πολιτη να παρει τηλεφωνο την ΧΑ αν ενοχλειται απο μεταναστες, ολα πλεον ειναι πιθανα.

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

25 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ ΟΛΟΥΣ.!

Πολλαπλά κύματα μειώσεων μισθών, παροχών και συντάξεων στην Ελλάδα με το επιχείρημα των σχεδιαστών του προγράμματος "βοήθειας" -στην πραγματικότητα δανεισμού και όχι βοήθειας- ότι η Ελλάδα καθώς ανήκει σε μια νομισματική ένωση χρειάζεται μια εσωτερική υποτίμηση ώστε να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητά της και το ισοζύγιο πληρωμών της μέσω του μειωμένου κόστους παραγωγής. Ας δεχτούμε ότι το παραπάνω έχει κάποια λογική. Όμως ποιος "υπεύθυνος" των κυβερνήσεων που περάσανε έως και την σημερινή μετά τα μνημόνια μπορεί να μας δώσει απαντήσεις στα παρακάτω;


  1. Γιατί έχουμε τόσο τεράστια εμμονή στην μείωση των μισθών - και μόνο; 
  2. Πόσο θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητά μας εφόσον ακόμα και δωρεάν να δουλεύουμε όλοι το εργασιακό κόστος αντιπροσωπεύει στην χειρότερη περίπτωση το 8-10% της τελικής τιμής του προϊόντος; 
  3. Δεν είναι παράδοξο που οι ίδιοι οι εργοδότες δεν το έθεσαν ποτέ ως προτεραιότητά τους; 
  4. Γιατί η Γερμανία, Γαλλία, Σουηδία, Αμερική, Καναδάς έχουν τόσο σημαντική βιομηχανική παραγωγή ενώ έχουν ακριβά ημερομίσθια; 
  5. Γιατί η Βουλγαρία με μισθούς το 1/5 των πριν την κρίση ελληνικών και αντίστοιχα η Αλβανία, Σκόπια και άλλοι γείτονες δεν έχουν γεμίσει με ξένες επενδύσεις και βιομηχανική παραγωγή εφόσον το εργατικό κόστος είναι τόσο σημαντικό; 
  6. Γιατί στα πλαίσια της "εσωτερικής υποτίμησης" δεν μειώνονται και τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ που δεν αντιπροσωπεύουν μικρότερο ποσοστό στα κόστη των επιχειρήσεων από αυτό των μισθών και επί πλέον επιβαρύνουν τα μειωμένα εισοδήματα των καταναλωτών; 
  7. Γιατί δεν μειώνεται ο ειδικός φόρος στα καύσιμα που όλοι γνωρίζουν ότι αυτά επιβαρύνουν πολύ σημαντικά:  -την τελική τιμή των προϊόντων μας,  -την ανταγωνιστικότητα της χώρας,  -τον πληθωρισμό  -και τελικά την εσωτερική ζήτηση; 
  8. Γιατί ενώ με την αύξηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα το δημόσιο χάνει από την μείωση της κατανάλωσης περί τα ?500 εκατομμύρια τον χρόνο κανείς δεν επαναφέρει τον φόρο στα προηγούμενα επίπεδα ώστε να αυξηθούν τα έσοδα του δημοσίου και να μειωθεί το κόστος παραγωγής και διάθεσης ώστε να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας; 
  9. Πώς θα έχουμε ανάπτυξη όταν η ζήτηση εξαιτίας των παραπάνω μειώνεται συνεχώς; 
  10. Γιατί δεν μειώνονται οι χρεώσεις στα διόδια στα πλαίσια της αύξησης της ανταγωνιστικότητας της χώρας; 
  11. Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι η μείωση του εσωτερικού τουρισμού κατά 40% φέτος είναι αποτέλεσμα του παραπάνω κόστους; 
  12. Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι πλέον είναι πολύ φθηνότερο να κάνει κανείς διακοπές στο εξωτερικό από ότι στο εσωτερικό εξ αιτίας των παραπάνω; 
  13. Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι σε μια πλήρως ανοιχτή αγορά η επιβάρυνση του εσωτερικού κόστους οδηγεί στην υποκατάσταση των εγχώριων προϊόντων με εισαγωγές; 
  14. Ποιος δεν γνωρίζει ότι αυτό που ζητούν οι επενδυτές για να εγκατασταθούν σε μια χώρα είναι ένα σταθερό φορολογικό σύστημα; 
  15. Γιατί μετά από 3 χρόνια κρίσης δεν έχει τεθεί σε ισχύ ένα νέο, απλό και εγγυημένα μόνιμο φορολογικό σύστημα; 
  16. Γιατί αλλάζει κάθε χρόνο ο τρόπος φορολόγησης; 
  17. Γιατί ως μακροοικονομολόγος δεν μπορώ να βρω σε κανένα βιβλίο και καμία θεωρία οικονομικής ανάπτυξης και αντιμετώπισης κρίσεων ως ενδεδειγμένη πολιτική την δραματική αύξηση των φόρων και την ελαχιστοποίηση των κρατικών δαπανών; 
  18. Γιατί οι παρεμβατικοί οικονομολόγοι Κεϋνσιανοί κλπ προτείνουν την αύξηση των κρατικών δαπανών σε μια περίοδο βαθειάς ύφεσης; 
  19. Γιατί οι αντίπαλοι στην οικονομική θεωρία μη-παρεμβατικοί οικονομολόγοι νεο-κλασικοί, μονεταριστές, κλπ προτείνουν την μείωση των φόρων σε μια περίοδο βαθειάς κρίσης; 
  20. Γιατί ο Stiglitz -νομπελίστας οικονομολόγος- λέει ότι "τα χειρότερο που μπορείς να κάνεις σε μια ύφεση είναι να απολύσεις δημοσίους υπαλλήλους; 
  21. Ποιος αποφασίζει και για ποιο λόγο εφαρμόζει ακριβώς την αντίθετη από την ενδεδειγμένη οικονομική πολιτική σε περιόδους ύφεσης και κρίσης; 
  22. Ποιος δεν βλέπει την συνεχιζόμενη ύφεση από τα παραπάνω μέτρα σε ύψος ρεκόρ του 7% ετησίως; 
  23. Γιατί δεν αλλάζει η αποδεδειγμένα -πέρα από τις υποδείξεις της οικονομικής θεωρίας- αποτυχημένη πολιτική συνταγή εξαθλίωσης της χώρας και των πολιτών της; 
  24. Τι κάνουν επιτέλους τόσοι υπουργοί επί 3 χρόνια στην κρίση και τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα κάθε χρόνο; 
  25. Με βάση όλα τα παραπάνω που έχουν τόση σχέση με την λογική όση και η ακολουθούμενη πολιτική με την διάσωση της Ελλάδας, ποιος τελικά επωφελείται από την συντήρηση της κρίσης και της ύφεσης στην χώρα μας; 


 Periklis Gogas Assistant Professor of Economic Analysis and International Economics Dep. of International Economic Relations & Development Democritus University of Thrace

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Αποφασεις

Οταν ηρθα στην Ελλαδα τον Ιουνιο, οι συζητησεις για τα νεες περικοπες ηταν ηδη σε εξελιξη. Τα νεα μετρα θα εκλεινα σε μερικες μερες, μετα απο μια συναντηση των αρχηγων των κομματων που στηριζουν την κυβερνηση. Πενηντα συναντησεις αργοτερα, οι συζητησεις συνεχιζονται και φυσικα δεν χρειαζεται να ειναι καποιος μαντης για να δει οτι τα μετρα δεν βγαινουν 'η' τουλαχιστον η δημιουργικη μετρολογια δεν γινεται δεκτη απο την τρόικα.
Ακουσα στο ραδιοφωνο σημερα το πρωι οτι γινεται γενικη απεργια στην Ελλαδα αλλα νομιζω οτι υπαρχει ελλειψη καθαρων αιτηματων, περα απο την αντιθεση στα προτεινομενα μετρα.
Επιπλεον οι αποκαλυψεις με ονοματα πλεον, πολιτικων που κατηγορουνται για καταχρηση της θεσης τους για προσωπικο πλουτισμο, κανουν την κατασταση ακομα χειροτερη.

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Εξεταστική φάρσα σε Καναδέζικο Πανεπιστήμιο

Τί να λέμε, χιούμορ, αυτοσαρκασμός, συμμετοχή των επιτηρητών................
The Worst Test από Spi0n. Σκεφθείτε αντίστοιχη φάση στα "σοβαρά" πανεπιστήμιά μας.......... Σκεφθείτε αντίδραση από το δυσκοίλιο διδακτικό προσωπικό, ξυνισμένους σχολιασμούς από τους πρετεντέρηδες, μεσημεριανές αναλύσεις από τις τατιάνες........

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Φορολογια και απολυσεις

Δυο θεματα τραβηξαν την προσοχη μου απο το διαβασμα των ελληνικων εφημεριδων.
Συνεχεις αποκαλυψεις φοροδιαφυγης απο αγροτες μεχρι τραγουδιστες. Στα σχολια, αυτοι που υποτιθεται οτι πληρωνουν τους φορους τους απαιτουν δικαιοσυνη εξπρες, κατασχεσεις και φυλακη για τους παρανομουντες.
Μια ερευνα 3 πανεπιστημιακων χρησιμοποιησε με διαφορετικη μεθοδο για να μετρησει το μεγεθος της φοροδιαφυγης. Αντι να κοιταζουν σε φορολογικες δηλωσεις, χρησιμοποιησαν στοιχεια απο τραπεζες το 2009, δηλαδη πριν τα πραγματα παρουν το κατω δρομο.
Οταν καποιος συνδιαλεγεται με τραπεζα, υποχρεουται να αποκαλυψει το πραγματικο του εισοδημα, αλλοιως η τραπεζα θα πει οχι. Αυτη η ερευνα δειχνει - ισως για πρωτη φορα - οτι οντως η μεσαια επαγγελματικη ταξη ειναι αυτη που φοροδιαφευγει σταθερα και τα ποσα ειναι τεραστια.
Ενα σημαντικο νουμερο απο την ερευνα - 28 δις ευρω σε φορο χαθηκαν το 2009.
Primary Greek tax evaders are the professional classes
Οι σημερινοι τιτλοι των εφημεριδων ειναι για κοκκινες γραμμες στις απολυσεις στο Δημοσιο. Δεν θα κρινω αν η αποφαση ειναι σωστη 'η' οχι και το γιατι η κατασταση εχει φθασει σε αυτο το σημειο. Αλλα αυτο που θελω να πω, που ειναι οι κοκκινες γραμμες για τις απολυσεις στον ιδιωτικο τομεα? Ποιος νοιαζεται για αυτους? Ποιος νοιαζεται για τους νεους που δεν βρισκουν δουλεια? Γιατι ελληνες πολιτες εχουν διαφορετικη προστασια απο τις αποφασεις των εργοδοτων τους?

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Manfred Max Neef - Ξυπόλυτα Οικονομικά

Είναι 19 λεπτά, αλλά αξίζει να το δείτε όλο......

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Το τελος ενος μοναδικου καλοκαιριου

Σημερα ειναι η τελετη ληξης των Παραολυμπιακων Αγωνων. Ηταν ενα μοναδικο καλοκαιρι για την χωρα και ειδικα για το Λονδινο. Αισθανουσαν του αγωνες παντου και σχεδον ο καθενας μας ηξερε καποιον που ειχε συμμετοχη στους αγωνες, απο εθελοντες μεχρι αθλητες.
Αν και παρα πολλοι εχουν επιφυλαξεις για την ακρα εμπορευματοποιηση των Ολυμπιακων, τα περισσοτερα σχολια ηταν θετικα.
Το παρτι τελειωσε, απο την Δευτερα επιστροφη στην καθημερινοτητα

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Ενα συγκροτημα απο την Αθηνα

Το πρωτο σαββατοκυριακο του Σεπτεμβριου το περασα με 2 φιλους σε ενα μουσικο φεστιβαλ - End of Road Festival. Γινεται σε μια φαρμα στη νοτιοδυτικη Αγγλια, κυριολεκτια στο τελος ενος δρομου και στη μεση του πουθενα.
Φτασαμε Παρασκευη απογευμα και στησαμε την σκηνη σε ενα απο τα χωραφια της φαρμας, με χιλιαδες αλλους. Στο χωρο του φεστιβαλ υπηρχαν τεσσερις σκηνες, 2 ανοιχτες, 2 κλειστες. Υπηρχε σινεμα, a comedy stage and healing field, art installations.
Ειχε μια μοναδικη ατμοσφαιρα, με τους συμμετεχοντες να καλυπτουν ολο το ηλικιακο φασμα.
 Η μουσικη αρχιζε στις 12 και συνεχιζε μεχρι τις πρωινες ωρες σε μια απο τις κλειστε σκηνες.
Δεν ηξερα το 99% των μουσικων που επαιρνα μερος, ενας απο τους φιλους μου ειναι ειδικος σε αυτου  του ειδους την μουσικη (θα την ελεγα americana, κυριως αμερικανικα συγκροτηματα που παιζουν μουσικη στο στυλ του Neil Young, rock-folk ισως. Αλλα ειχε και αρκετο ροκ, με συγκροτηματα οπως Grandaddy (που ηταν και headliners)  μεχρι πανκ- Shivers Μερικα ονοματα, Deep dark woods, First Aid Kit, Midlake, The Low Anthem.
Αργα ενα βραδυ στο Garden Stage - ενας καταπληκτικος χωρος με την σκηνη στο βαθος και γυρω γυρω ψηλα δενδρα - ειδα The Μark Lanegan Band, θυμιζε Λου  Ριντ, καταπληκτικη μουσικη, φοβερη φωνη, σκοτεινοι στιχοι.

Στη παραπανω φωτογραφια ειναι οι Dark, Dark, Dark μεσημερι Σαββατου.
Το ονομα που ηξερα (και νομιζω ειναι γνωστο σε πολλους) ηταν η Πατι Σμιθ. Επαιξε στην κεντρικη σκηνη την Κυριακη το βραδυ. 
O καιρος ηταν μικτος, το καλοκαιρι φετος ηταν πολυ βροχερο και φυσικα εβρεξε κατα την διαρκεια του φεστιβαλ αλλα δεν επηρεασε τιποτα και τα συννεφα μας εδωσαν ενα ωραιο ηλιοβασιλεμα.

Το συγκροτημα που μου εκανε εντυπωση ηταν οι Alabama Shakes. Ενα μιγμα, soul and southern rock, με την τραγουδιστρια και συνθετρια να δινει μια καταπληκτικη παρασταση, πραγματικα να ζει το καθε τραγουδι, ηταν για μενα η ξεχωριστη παρουσια παρουσια του φεστιβαλ.
Οπως φαινεται απο το ονομα τους ειναι απο την Alabama και πιο συγκεκριμενα απο το Athens, Alabama.



Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Μονεμβασιά: Παραμύθι και Ταλαιπωρία

 
Στην Μονεμβασιά παραβιάσαμε βασικούς κανόνες προσαρμογής και το πληρώσαμε με απίστευτη ταλαιπωρία.
Οι βασικοί κανόνες:
- Η Μονεμβασιά είναι για ζευγάρια, και δη ερωτευμένα. ΔΕΝ πρέπει να πάει κανείς εκεί με παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας.
- Πρέπει κανείς να κάνει μια αυστηρή επιλογή των προσωπικών ειδών που θα χρειαστεί. Όλα θα πρέπει να χωρούν σε ένα σακ-βουαγιάζ. Τα υπόλοιπα ας μείνουν στο αυτοκίνητο. ΔΕΝ πρέπει να κουβαλάει κανείς βαλίτσα, πόσο μάλλον βαλίτσες.
- Πρέπει κανείς να φοράει ΜΑΛΑΚΑ παπούτσια. Σκληρές σόλες και δη σαγιονάρες ΔΕΝ πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην γκαρνταρόμπα.
Αν τηρηθούν οι παραπάνω κανόνες μπορεί κανείς να απολαύσει τη ζωή μέσα σε μια καλοδιατηρημένη, μοναδική και ζωντανή καστροπολιτεία, να ανεβεί στην κορυφή του βράχου και να απολαύσει εικόνες όπως η παραπάνω.
 

 
 
Εμείς, αν και παραβιάσαμε όλους τους κανόνες, είχαμε την τύχη τα δωμάτιά μας να διαθέτουν μια όμορφη ταράτσα με καταπληκτική θέα,τόσο προς την μεριά της θάλασσας,όσο και προς τη μεριά του βράχου.

 

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

Καβαλιώτικη οδήγηση (ΙΙΙ)

Τζιπ εναντίον περίπτερου

Το πρωί της Κυριακής, στις 4 Ιουνίου 1961,  το τζιπ
που φαίνεται στη φωτογραφία έπεσε πάνω
στο περίπτερο που βρίσκεται απέναντι από την εκκλησία
του Τιμίου Σταυρού (και από τη ....γνωστή ταβέρνα Αγάπη)
και το διέλυσε. Τα παιδιά κοιτούν με λαχτάρα τις σοκολάτες
και τις καραμέλλες που χύθηκαν στο δρόμο.


Μιά κάποια λύση

Μερικές φορές η φύση εκδικείται.
Το οδόστρωμα δεν άντεξε το βάρος του φορτηγού
και το κατάπιε. Στις 29 Οκτωβρίου 1962.


                                                    

Η άσφαλτος βάφτηκε κόκκινη

Είχε καιρό να βρέξει κι ο δρόμος γλυστρούσε.
 Έφταιγε και η κακή κατάσταση της
ασφάλτου στη Γαλλικής Δημοκρατίας, ''λίγο'' παραπάνω
φορτωμένο από το κανονικό και το τρακτέρ, κι έτσι
τα καρπούζια που κουβαλούσε βρέθηκαν στο δρόμο.
Ήταν 19 Αυγούστου του 1968.



 Το αυτοκίνητο είναι το απόλυτο φετίχ του 20ου αιώνα, το τοτέμ της προόδου αλλά και η κατάρα για το περιβάλλον και την ανθρώπινη ζωή.  Το τίμημα της αυτοκίνησης είναι τεράστιο: 20 εκατομμύρια νεκροί τον 20ό αιώνα, 1.2 εκατομμύρια νεκροί κάθε χρόνο στον 21ο. Το αυτοκίνητο είναι η πρώτη αιτία θανάτου στις ηλικίες 10-25 ετών και η κύρια αιτία της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
Όμως η γοητεία που ασκεί είναι αναμφισβήτητη. Κι αν -σύμφωνα με το Γκυ Ντεμπόρ- είναι ''το υπέρτατο αγαθό της αλλοτριωμένης ζωής'', είναι ακόμη το μόνο μέσο που σου προσφέρει μιά αίσθηση ελευθερίας. Μπορείς να πας οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Το λάτρεψαν οι φουτουριστές και το καταράστηκαν οι πάντες. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά είναι πώς θα δώσουμε τις πόλεις στους κατοίκους τους, χωρίς να ρίξουμε την αυτοκίνηση στο πυρ το εξώτερον.
(Στοιχεία από το βιβλίο του Brian Ladd: Αυτο(κίνητο)φοβία. Αγάπη και μίσος στον αιώνα της αυτοκίνησης)