Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

Προκόπιος

Απο τη Σαπφώ Αγγελούδη-Ζαρκάδα

Τον γνώρισα φοιτήτρια  όταν με το θράσος της νιότης συμμετείχα στο  Α΄ Τοπικό Συμπόσιο «Η Καβάλα και η περιοχή της», παρουσιάζοντας ένα σπίτι από το χωριό μου, το Ραχώνι. Το είχε συνδιοργανώσει  με το ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου, το 1977,  τρία χρόνια μετά την ενθρόνιση του  στην Ι.Μ.Φ.Ν-Θ.  Χάρις σ αυτό το συνέδριο γνωρίσαμε από κοντά τα ιερά τέρατα της ιστορίας και αρχαιολογίας  της χώρας μας που από σύμπτωση(;) είχαν ασχοληθεί με την ευρύτερη περιοχή μας:  τον Απόστολο Βακαλόπουλο, το Γεώργιο Μπακαλάκη, το  Στυλιανό Πελεκανίδη, το Βασίλειο Κυριαζόπουλο, το Φώτιο Πέτσα…….. Ο ίδιος τότε είχε παρουσιάσει  τον Κώδικα της Εφορείας των Σχολών της πόλης μας.
 Εννιά χρόνια αργότερα  στο  Β΄ Τοπικό Συμπόσιο που πάλι  οργάνωσε  ο ίδιος, μαζί με τον άντρα μου,  είχαμε τη μεγάλη ευκαιρία  ως συνδαιτυμόνες του αείμνηστου Απ. Βακαλόπουλου,  να  συζητήσουμε   για το διδακτορικό του   που  με αντικείμενο  την ιστορία της Θάσου είχε εκπονήσει το μακρινό 1953.
Όλα αυτά τα χρόνια   είχα την τιμή να συνεργαστώ μαζί του σε διάφορα θέματα.  Πάντα με εξέπληττε   ιδιαίτερα σε δύσκολες προτάσεις που πίστευα  ότι δεν   θα τις δεχόταν. Διαψευδόμουν πάντα  γιατί τις περισσότερες φορές  ήταν πιο νεωτεριστής  απ όλους μας.   Σπινθηροβόλο πνεύμα -νησιώτης γαρ- στις συζητήσεις μας, αλλά και  αυθεντικός τιμητής     της παράδοσης, συμμετείχε πάντα στην απογοήτευση μου όταν  του ανέφερα   για   κακές επεμβάσεις στους ναούς της Θάσου και για  καταστροφή κειμηλίων.
 Ταγμένος σε ένα δύσκολο και μοναχικό θρόνο, μακριά από την αγαπημένη του Χίο  και την οικογένεια του, πραγματικά «μοναχός» στο κέντρο της  πόλης μας,  οικονόμος, ασκητικός, στωικός  και αυστηρός κυρίως με τον  εαυτό του και λιγότερο με όλους εμάς που  φοβάμαι ότι συχνά διαψεύδουμε τις προσδοκίες του, αποτελεί  για όλους μας ένα  παράδειγμα.
  Το θαύμασα  σαν συνομιλητή  του Πούτιν στο Κρεμλίνο  επί Χριστόδουλου, αλλά  με εντυπωσίασε και στην προετοιμασία της υποδοχής του Οικουμενικού πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στην πόλη μας  για την οποία  επιμελήθηκε  τα πάντα   με υψηλού επιπέδου  οργάνωση: ανακαίνιση του Αγ. Παύλου,  εγκαίνια συνεδριακού κέντρου, δημιουργία εξαιρετικού μωσαϊκού με την πορεία του Αποστόλου Παύλου στη στοά του Βαπτιστηρίου της Λυδίας, έκθεση, διεθνές επιστημονικό συνέδριο….
 Αλλά για το έργο που σύντομα θα του χρωστούμε  όλοι μας  ευγνωμοσύνη  πέρα από το πρωτοποριακό τραπέζι της αγάπης, την εξωτερική ιεραποστολή στην Ουγκάντα και τη Μαγαδασκάρη, τις επιστημονικές εκδόσεις και άλλα πολλά, θα είναι αυτό που  τελειώνει σύντομα σε χρόνο ρεκόρ στον Άγιο Σίλα, το  τεράστιο κτίριο των Χρόνιων Παθήσεων.  Γνωρίζοντας  πόσο εξοντωτικές και ψυχοφθόρες  είναι οι εργολαβίες  των δημοσίων έργων ιδιαίτερα  τα τελευταία χρόνια  και βλέποντας πόσο γρήγορα επισκευάζεται αυτό το κτίριο,   διαπιστώνουμε ότι  ναι συμβαίνουν θαύματα και στην εποχή μας!
ΤΑ ΕΥΣΗΜΑ ΣΤΟ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΙΛΙΠΠΩΝ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΘΑΣΟΥ ΠΡΟΚΟΠΙΟ ΓΙΑ ΤΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΤΟΥ!

                                                                        

Τον γνώρισα τη μέρα της ενθρόνισής του, ντυμένος παπαδάκι. Θυμάμαι μάλιστα ότι πάνω στη φούρια της τελετής έκανα το ατόπημα να περάσω μπροστά από την Αγία Τράπεζα και να με δει όλο το εκκλησίασμα, με αποτέλεσμα ν΄ακούσω τα σχετικά από τον πάτερ Παναγιώτη ....
blog comments powered by Disqus