Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Στο 5o Δημοτικό, αυτήν την Κυριακή

Αποφοίτησαν από το 5ο Δημοτικό (του Τιμίου Σταυρού) ένα χρόνο μετά από μας. Ίσως τότε που ήμασταν εμείς στην 1η Γυμνασίου κι αυτοί στην ΣΤ΄, να τους συναντήσαμε στον Άγιο Αθανάσιο όπου μας πήγαιναν  ημερήσιους περίπατους..... Την Κυριακή θα συναντηθούν στο σχολείο τους μετά από 41 χρόνια.  Τηλέφωνα, συνεννοήσεις, αναζητήσεις, προσμονή. Και είναι πολύ χαρούμενοι γιατί στη συνάντησή τους  θα έχουν μαζί τους και την δασκάλα τους, την κα Θεόκλεια.
Τις ώρες της συνάντησης θα είναι όλοι μαζί χωρίς να κάνουν τίποτε άλλο από το να αγκαλιάζονται, να πειράζονται, να γελάνε, να σκύβουν ο ένας στον άλλο , να φωνάζουν « Για δες ποιός είναι εδώ! » ή
« Αχ, πέρασαν πολλά χρόνια» ή « Με θυμάσαι; Εγώ σε θυμάμαι», και θα ρωτάνε  « Εσύ δεν είσαι ο...».  Θα ξαναζήσουν στο παρελθόν,  αφήνοντας πίσω για ένα βράδυ το παρόν.
Τι είναι τελικά αυτό που κάνει τους ανθρώπους να αναζητούν το παρελθόν; Μήπως οι αυταπάτες που γεννά η νοσταλγία; Ποιός είναι ο συνδετικός ιστός αυτού του είδους των συναντήσεων; Μήπως η κοινή εμπειρία που μας συνέδεε παιδιά, με το να μεγαλώνουμε με άλλους μαζί στην ίδια γειτονιά και στο ίδιο σχολείο;
Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι, αυτές οι συναντήσεις κάνουν καλό στη υγεία. Θα ευχηθούμε στους συμμετέχοντες να είναι έντονα τα συναισθήματά τους το βράδυ εκείνο της συνάντησης.
blog comments powered by Disqus