Σάββατο, 20 Μαρτίου 2021

«Απαγορεύεται η άνοιξις!»

Ξάφνου μια
πινακίδα - σύννεφο απειλεί.
Αμέσως μια βροχή άρχισε και έλεγε
εις βάρος της ανοίξεως
και εις βάρος μου,
ένας δύσθυμος άνεμος
μου κατάσχει τα άνθη,
μου κατάσχει τα συναισθήματα
και μ' οδηγεί στο γραφείο...


Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2021

''Αυτά τα μαθηματικά θέλουμε...''

ΜΔ    Τρία επί τρία μας κάνουν οχτώ, ένα και ένα μας κάνουν εφτά, τέσσερα μείον τρία μας κάνουν έξι, εννιά δια τρία μας κάνουν δώδεκα, η τετραγωνική ρίζα του σαράντα επτά είναι το δεκαεφτά, το πέντε είναι ακριβώς το μισό του δεκατέσσερα, ο άγνωστος χ μιας πρωτοβάθμιας εξίσωσης είμαι σχεδόν πάντα εγώ. Αυτά.
ΜΜ     Δάσκαλε, τα ψυχεδελικά μαθηματικά είναι κατά πολύ ανώτερα των κανονικών. Θα προτιμούσα, αντί να φιλοσοφούμε, να συνέχιζες αυτούς τους ενδιαφέροντες υπολογισμούς σου.
ΜΔ     Ωραία! Ρωτάω εσένα τώρα: Ένα κι ένα;
ΜΜ    Εφτακόσια δεκατέσσερα.
ΜΔ     Συγχαρητήρια! Προοδεύεις ανησυχητικά. Θα πρέπει κι εγώ, βέβαια, να ασκηθώ στο τρέξιμο, γιατί, αργά ή γρήγορα, ο πατέρας σου θα μας πάρει χαμπάρι.
(Από το βιβλίο του Γιάννη Αγγελάκα, Ο Μεγάλος Μαθητής και ο Μικρός Δάσκαλος. που μου χάρισαν μαθητές μου).

Κυριακή, 7 Μαρτίου 2021

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2021

Οι πόλεις τη νύχτα

 Στις πόλεις, αν ξυπνήσεις κάποιες νύχτες, ανοίξεις τα παράθυρα- κι έχεις εκπαιδευτεί να βρίσκεις χαραμάδες- θα ακούσεις ανθρώπους να γελούν. 

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2021

Στα καλαφατιά

 Δεν κάνει κρύο. Κάνει σκοτάδι απαλό. Και ψιλοβρέχει. Κι εμείς βραδιάζουμε όπως οι λέξεις που αποσιωπούνται μέσα στα ποιήματα. Εδώ που μεγαλώσαμε. Πίσω μας ο καιρός, μπροστά μας ο καιρός. Αριστερά μας η συνοικία της Αγίας Βαρβάρας. Πίσω μας ο τόπος όπου ήταν οι παράγκες με τους πρόσφυγες. Και το χυτήριο της πρώτης πρώτης φωτιάς που έμπαινε στο χώμα για να γίνει σχήμα που θα ωθούσε τα καΐκια στο πέλαγος. Μια προπέλα. Ακόμα γυρνάει μέσα στο χώμα και μέσα στη θάλασσα. Μαζί με μυρωδιά ξύλου καθώς χτιζότανε τα καΐκια, μίνιο και φούμο, φωτιά και πάλι φωτιά, φωνές που σέρναν τα σκαριά στο έδαφος κι άλλες φωνές όταν τα σελαγίζανε στο πέλαγος. Κάνει βράδυ στη γενέτειρα. Στα δεξιά μας αχνοφέγγει η πίσω πλευρά της συνοικίας Παναγία. Εδώ, ένας μικρός κόλπος. Το καρνάγιο, το καλαφάτι, τα καλαφατιά. Όπως θέλεις πες το. Το «εδώ» δεν αναιρείται γιατί προέρχεται από παντού. Εδώ. Στα καλαφατιά. Κάνει βράδυ. Και ψιλοβρέχει.[...] 
 Στο καφενείο είμαστε τρεις φίλοι. Βράδυ. Αυτός που έρχεται να πάρει παραγγελία είναι νέος. Αμούστακος σχεδόν. Μερακλής όμως για να είναι εδώ. Δεν ξέρει ότι εδώ μεγαλώσαμε, αλλά είναι εδώ. Η διάρκεια στο δικαίωμα της ελπιδοφόρου απελπισίας ανάμεσα στην Παναγία και την Αγία Βαρβάρα. Παίρνει την παραγγελία και φεύγει. Μπορείς εύκολα να φύγεις όταν είσαι εδώ. 
Το μαγαζί είναι μικρό, σχεδόν ανύπαρκτο. Αν δεν είσαι από την Καβάλα, θα το προσπεράσεις. Οι τρεις μας καθόμαστε κι οι πλώρες των καϊκιών είναι κυριολεκτικά πάνω από τα κεφάλια μας.[...]
 Ζητώ την άδεια να βγω έξω. Να περπατήσω μέσα στο καλαφάτι. Ο νεαρός χαμογελάει. Βγαίνω. Περπατώ ανάμεσα στα καΐκια. Σκοτάδι. Σκοντάφτω στο ακατάστατο έδαφος της μνήμης και σ΄ αντικείμενα που δεν γνωρίζω. Ψιλοβρέχει. Βλέπω τη θάλασσα. Επιστρέφω στο καφενείο. Ο νεαρός έχει πιάσει το μπουζούκι. Άλλος ένας με την κιθάρα. Δυο κορίτσια με την ομορφιά τους. Τραγουδάνε. Μόνο ρεμπέτικα. Με αθώα έπαρση καθώς τα καΐκια κρέμονται πάνω από το κεφάλι μας και ισορροπούνε στα ίδια παλιά μπουντέλια τ΄ ουρανού και της βροχής.
Τραγουδήσαμε κι εμείς οι τρεις: «Χαράματα η ώρα τρεις, θα ΄ρθω να σε ξυπνήσω...».
                                    Κώστας Καναβούρης
                                    Εφημερίδα Αυγή, 24.2.2002
(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο βιβλίο: «ΚΑΒΑΛΑ. Μια πόλη στη λογοτεχνία» που επιμελήθηκε ο Διαμαντής Αξιώτης.)

Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2021

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2021

Φεβρουάριος


 


Κι οι μέρες που σου λείπουν,  Φεβρουάριε,


 



ίσως μας αποδοθούν στον παράδεισο …

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2021

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2021

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2020

Υπομνηστικό φεγγάρι

«Άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα που δεν αρκείται να είναι»
Φ. Πεσσόa
Το 2020 φεύγει έχοντας μεταμορφώσει τον κόσμο μας σε έναν άγνωστο και επικίνδυνο τόπο. Αναγκασθήκαμε να εναρμονίσουμε αντιφατικές μεταξύ τους ανάγκες. Την ασφάλεια με την ελευθερία, τη δραματοποίηση με την άρνηση κινδύνου, την εγγύτητα με την απόσταση. Και δεν ήταν εύκολο. 
Έπρεπε να κλείσουμε τα αφτιά μας στις σειρήνες της παραφιλολογίας, της τρομολαγνείας και των fake news που άνθησαν στη σκιά του θανάτου. Όπως σε κάθε πόλεμο, έτσι και σ΄αυτόν τον ακήρυχτο με τον ιό,  πρώτο θύμα ήταν η αλήθεια.
2021. Πόσο η ελπίδα για το μέλλον αντέχει την προάσπιση μιας προ-κορωνοϊού κανονικότητας; Θα γίνουμε καλύτεροι; Θα δείξουμε αλληλέγγυοι στο διπλανό μας αλλά και στη φύση, στο οικοσύστημα, σε όλα όσα επιδεικτικά αγνοήσαμε και καταστρέψαμε; Θα συνειδητοποιήσουμε ότι η ευαλωτότητα και η ρωγμή είναι στοιχεία της ταυτότητάς μας; Θα μπορούσε αυτή η κατάσταση που ζούμε να είναι ένα σοφό μάθημα.   
Πώς αποχαιρετούμε το 2020; 
Δεν μας απειλεί η μνήμη των θανάτων που συνέβησαν αυτή τη χρονιά, η απώλεια των χιλιάδων θέσεων εργασίας, η οδύνη. Περισσότερο μας απειλεί η λησμοσύνη, η άρνηση, η διαγραφή. Ό,τι δεν έγινε, ό,τι έγινε. Αγέρωχοι να συνεχίζουμε μέσα στην εγωιστική μας ψευδοεπάρκεια, αποστρέφοντας το βλέμμα σε ότι δεν μας βολεύει.
Ένα πλάσμα που θυμάται είναι ο άνθρωπος. Υποκλίνεται σε όσα έχει χάσει, αλλιώς δεν υπάρχει αύριο.

(Περπατώντας στην Τενέδου. Δύο νύχτες πριν την πανσέληνο.)

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2020

ΔΕΝ...

 Όσο κι αν προσπαθείτε δεν θα καταφέρετε να μας κλείσετε!

Κι εσείς ιδεολογικά εμμονικοί με την (οιουδήποτε μεγέθους) ατομική ιδιοκτησία και ιδιωτική πρωτοβουλία κι εσείς υπηρέτες του μεγάλου κεφαλαίου και συνειδητοί εκτελεστές του μικρού και πολύ μικρού λιανεμπορίου.

Και δεν θα μπορέσετε, διότι τα μαγαζιά μας δεν είναι απλώς ιδιοκτησίες μας, αλλά είναι η ψυχή μας!

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2020

Με μετρο

 Διαβαζω για την υπογραφη μνημονιου κατανοησης/γραμμα διαθεσεων μεταξυ κυβερνησης και  εταιρειας παραγωγης ηλεκτρικων αυτοκινητων για την δημιουργια κοινoπραξιας

Ειναι ενδιαφερον ομως να διαβασει κανεις περισσοτερες λεπτομερειες για αυτη την εταιρεια.

Η υπογραφη ειναι μερος του σχεδιου διεθνους αναπτυξης της εταιρειας, περισσοτερες λεπτομερειες δεν υπαρχουν.

Αμεσως στην Ελλαδα αρχισαν να μετρουν τις θεσεις εργασιας, απο 1000 μεχρι 5000! Θα γινει και κεντρο ερευνας, αγνοωντας οτι η εταιρεια ηδη εχει ενα μεγαλο κεντρο ερευνας στην Γερμανια. Αυτη την στιγμη στην Γερμανια εχει 300 υπαλληλους.

Απο τον Απριλιο του 2020 βρισκοταν σε καθεστως πτωχευσης. Τον Σεπτεμβριο αγορασθηκε απο μια Ολλανδικη εταιρεια ιδιωτικου κεφαλαιου.Ηδη πριν την πανδημια, ειχε αποτυχει στου στοχους παραγωγης και πωλησεων

Ενα απο τα χαρακτηρηστικα της εταιρειας ειναι οι μεθοδοι παραγωγης (δυνατοτηα να αλλαξεις την παραγωγη ευκολα για να ανταποκριθεις στους πελατες) που για μενα σημαινει οτι υπαρχει μεγαλη αυτοματοποιηση και επομενως λιγοστοι υπαλληλοι.

Ειναι μια θετικη κινηση αλλα ας κρατησουμε ενα μικρο καλαθι, αν χρειασθει μεγαλυτερο, βρισκεται ευκολα.

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2020

Τα ελληνικα που επεσαν και εσπασαν

 Απο την Πανελληνια Ενωση Φιλολογων




Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2020

Το πρωτο θυμα του ιου ειναι τα Ελληνικα

Αγγλικοι/αγγλοφανεις οροι εισερχονται στην καθημερινη ζωη.

Ειναι απιστευτο για μια χωρα οπου η λατρεια των προγονων και των επιτευγματων τους ειναι δευτερη θρησκεια, παραδινεται στην ευκολη χρηση ξενων ορων οταν η ελληνικη γλωσσα εχει ολες τις λεξεις. Οπως λενε και οι αγγλοφωνοι 'there's a greek word for this'

Φυσικα καθε γλωσσα εχει ξενες λεξεις στο λεξιλογιο της. Αλλα αυτη η καθολικη υιοθετηση ξενων ορων ειναι απαραδεκτη. Ισως τα ΜΜΕ να φταινε για την διαδοση αυτων των ορων, τουλαχιστον αυτη την εντυπωση εχω απο το διαδυκτιο.Το κυριως αρθρο στο ιεφημεριδα.γρ ειναι: Μετα το click away ερχεται το drive through.

Λοιπον φοραμε φουστανελες, τυλιγομαστε με την ελληνικη σημαια, κανουμε κλικ εγουεη και παμε για ντραηβ θρου. Μη κανουμε λαθος και παμε σε ντραηβ ιν να δουμε καμμια ταινια της προκοπης;



 

 

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2020

Φαντάσου

Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς τον Τζον Λένον , αλλά σαφώς η μουσική θα ήταν διαφορετική. Αυτό που σήμερα ονομάζουμε ποπ-ροκ, η ακτιβιστική του διάσταση και ότι επαναστατικό ή καλύτερα ότι αντικομφορμιστικό έχει οφείλεται σε μεγάλο μέρος και στο Βρεττανό καλλιτέχνη. Γιατί ο Τζον δεν ήταν μόνο μια αφίσα στα φοιτητικά δωμάτια. Ήταν μια προσωπικότητα που είχε λόγο και άποψη για ότι συνέβαινε γύρω του και φυσικά από τους πρωτοπόρους του αντιπολεμικού κινήματος. Με ένα έργο που δεν είναι εύκολο να αποτιμηθεί, πολλές φορές προκλητικό. με γωνίες και ανατροπές. 
Σαράντα χρόνια μετά τη δολοφονία του, και πενήντα χρόνια από την ίδρυση των Beatles ο κόσμος δεν είναι ίδιος. 'Η μήπως παραμένει τελικά ίδιος; 
Το 1971 κυκλοφόρησε το «Imagine», που θεωρήθηκε το πλέον αντιπολεμικό τραγούδι που είχε γραφτεί μέχρι τότε. «Φαντάσου πως δεν υπάρχουν ιδιοκτησίες, αναρωτιέμαι αν μπορείς. Καμιά ανάγκη για απληστία ή πείνα. Μια αδελφοσύνη... Μπορεί να πεις πως είμαι ονειροπόλος, αλλά δεν είμαι ο μόνος...» 

Από τότε το «Imagine» δεν έχει πάψει μέχρι σήμερα να ακούγεται σε κάθε φιλανθρωπική-κοινωνική -πολιτική  συναυλία ή εκδήλωση... Ήχος παλιομοδίτικος πλέον, στίχοι που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, όμως ακόμη ακούγεται. 
Η Γιόκο Όνο και ο γιός τους Σον τον περασμένο Οκτώβρη, με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων από τη γέννηση του Τζον, κυκλοφόρησαν το «Gimme Some Truth» που περιέχει 36 τραγούδια από τη σόλο καριέρα του. Ανάμεσά τους τα «Instant Karma», «Working Class Hero», «Pοwer to the People», «Isolation», «Woman», «Give Peace a Chance». Πενήντα ένα χρόνια μετά την κυκλοφορία του τελευταίου τραγουδιού, μάλλον θα περιμένουμε πολύ ακόμη να δοθεί μια ευκαιρία στην ειρήνη.