« … Στην παμπ πηγαίνεις στις εννιά, εγώ έντεκα με μία … »

Σχόλιο πάνω στην μοναξιά των ανθρώπων στην πόλη.
Η πόλη μας συγκεντρώνει επειδή εκεί βρίσκουμε το βασικό αγαθό της ζωής μας: την εργασία.
Σε σχέση όμως με τις μικρές κοινωνίες όπως είναι το χωριό, μας αποξενώνει.
Τα συνεχή και απαιτητικά ωράρια, οι υψηλοί τοίχοι που υψώνονται–ώνουμε γύρω μας και οι ..., τα… (προσθέστε εσείς), μας κλείνουν στον εαυτό μας.
Αποφεύγουμε τα βλέμματα των άλλων, μας ευχαριστεί να περνάμε απαρατήρητοι.
Ο ανθρωπάκος της εικόνας, εξαιτίας όλων των παραπάνω, δεν θα συναντήσει ποτέ την αληθινή του αγάπη που ζει στην ίδια πόλη, λίγο πιο εκεί.

Περιοδικό Καμάρες (2)
Φανταστική πόλη